Verslag van onze reis november 2025

Dag 1 — Een onverwacht mooi begin

Na een lange reis zijn we deze namiddag toegekomen in Gambia. Het zalige warme weer voelde als een warme omhelzing — wat een verschil met de koude in België!

Een uur later zaten we al achteraan op het terras van ons hotel, met zicht op de zee en een zacht briesje. Het werd een blij en warm weerzien met onze directeur en zijn vrouw. Bijpraten, lachen, genieten… het voelde meteen als thuiskomen.

Maar veel tijd om te rusten hadden we niet, want de avond bracht iets heel bijzonders:

Benefietconcert van Sona Jobarteh — pure magie

We mochten aanwezig zijn op een benefietconcert van Sona Jobarteh, een uitzonderlijke Gambiaanse artieste en oprichtster van The Gambia Academy.

Haar visie is indrukwekkend en ontroerend: Gambia barst van talent — waarom elders zoeken?

Met haar school leidt ze jongeren op in werkelijk alle aspecten van kunst, cultuur en productie:

theater en performance

kostuumontwerp

muziek en instrumenten

productie & techniek

elektriciteit

fotografie

en nog zoveel meer

Alles wat nodig is om een show te maken, doen haar jongeren zelf.

En het mooiste? Geen van hen moet schoolgeld betalen.

Sona reist de wereld rond met haar muziek en gebruikt de opbrengsten om hun toekomst te financieren.

Een systeem gebouwd op liefde, talent en vertrouwen — en het werkt.

Het eerste deel van de avond liet haar studenten schitteren: zij mochten tonen wat ze geleerd hebben.

Daarna bracht Sona zelf een fenomenale performance die iedereen diep raakte.

Wij hadden bovendien de eer om recht achter de First Lady te zitten. De zaal zat vol ambassadeurs, prominenten en bijzondere gasten.

Een magischer begin van onze reis konden we niet dromen.

Een lange dag, maar eentje om nooit te vergeten

Dag 2: Dagje shoppen

Na een korte maar goede nachtrust konden we eindelijk opnieuw genieten van het uitgebreide ontbijt van ons hotel — iets waar we al zo lang naar hadden uitgekeken.

Daarna trokken we naar de Brikama Woodcraft Market, een plek vol leven, creativiteit en vakmanschap. Daar zagen we met eigen ogen hoe lokale ambachtslui schitterende kunstwerken in hout maken. Elk stuk wordt met de hand gesneden, met zoveel precisie en liefde dat je echt voelt hoeveel talent hier aanwezig is. We hebben vandaag onze eerste inkopen gedaan voor onze fairtradekraam. Door hier te kopen, ondersteunen we de makers rechtstreeks: het geld komt bij hen terecht, bij de kunstenaars die het verdienen. Later verkopen we alles in België, en de winst gaat dan weer volledig terug naar onze school in Gambia. Een mooier systeem kan bijna niet bestaan — steun voor de lokale ambachtslui én voor onze kinderen.

Dag 3: Warmte, verbondenheid en pure vreugde

Vandaag stond helemaal in het teken van delen, helpen en verbondenheid.

In april waren we hier nog met een groep van twintig mensen, waaronder verschillende sponsorouders. Tijdens die reis bezochten we een klein dorp diep in het binnenland — een plek waar de armoede zichtbaar en voelbaar is.

Kinderen liepen er toen rond met gescheurde en versleten kledij, iets wat ons allemaal diep raakte.

Uit dat gevoel ontstond spontaan het idee om kleding in te zamelen voor de kinderen van het dorp.

En dankzij zoveel lieve en warme mensen in België werd dat een groot succes.

De kledij die jullie hebben geschonken, brachten wij vandaag naar het dorp.

We vertrokken vroeg in de ochtend en zodra we aankwamen, voelden we opnieuw die typische Gambiaanse warmte.

De sfeer was ongelooflijk:

er werd gedanst, gezongen, gelachen…

Je zag de vreugde op de gezichten van de kinderen én de ouders.

En iets wat ons extra raakte:

ook de twee oudere oma’s, die we in april leerden kennen, waren opnieuw aanwezig.

Ze straalden, met hun gezicht vol trots en dankbaarheid.

Voor hen was het zichtbaar een heel mooie dag.

De baby’s kregen de prachtige gebreide mutsjes van de Breimadammen — en wat staan ze hen prachtig.

Die mutsjes worden hier echt gekoesterd; ze zijn warm, zacht en maken de baby’s nog mooier dan ze al zijn.

En tijdens zulke momenten voel je weer waarom we dit doen.

Zoals wij altijd zeggen:

“Your happiness is my pleasure.”

Dag 4: Een dag vol zorg, moed en heel veel liefde

Vandaag vertrokken we al heel vroeg naar de school voor het jaarlijks medisch onderzoek en het tandartsbezoek van onze Seidemannkinderen.

Het werd een intense dag, met veel emoties — maar vooral met ongelooflijk veel moed van onze kinderen.

Voor vele kinderen is dit routine geworden, zeker voor wie al in een hoger level zit.

Maar voor de kleintjes…

Het was iets totaal nieuws.

En als één kindje begint te wenen, volgt er al snel een tweede, en een derde.

Het was dus voor velen best spannend.

Bij het tandartsbezoek zagen we heel veel dappere gezichtjes.

De meeste tandjes waren gelukkig in goede staat, maar natuurlijk moesten er ook gaatjes gevuld worden — en bij enkele kindjes werd zelfs een tandje getrokken.

Ik heb er één gezien bij een kleintje, en dat was voor mij genoeg.

Iedereen die mij kent weet dat ik zelf bang ben van de tandarts… dus ik ben daarna niet vaak meer in de tandartsmobiel geweest.

En toch…

Vandaag voelde ik opnieuw hoe anders het leven hier is.

De tandartsen werken snel, hard en zonder veel omwegen — niet zoals bij ons, waar alles zachtjes en met veel uitleg gebeurt.

Hier is het gewoon de realiteit: weinig middelen, veel kinderen, en een job die toch moet gedaan worden.

En ik moet eerlijk zijn:

ze hebben onze kinderen met zoveel mogelijk liefde en zorg behandeld.

Maar Afrika is harder — en dat voel je.

Ondertussen was Inge druk bezig met het medische onderzoek:

gewicht, lengte, algemene gezondheid en eventuele opmerkingen.

En dankzij twee fantastische medewerkers werd alles onmiddellijk mooi vertaald aan de ouders, zodat iedereen perfect begreep hoe het met hun kind gesteld was.

Na beide controles was het tijd voor iets veel leukers:

Iedereen kreeg een knuffel en de ouders ontvingen hun aankoopvoucher van 20 euro voor ons schoolwinkeltje.

Voor hen is dit een ontzettend groot geschenk.

Hier komt een gezin met twintig euro écht een hele tijd verder.

Als je weet dat een gemiddeld maandloon hier tussen de 40 en 50 euro ligt, dan begrijp je waarom dit zo’n grote waarde heeft voor hen.

Na zo’n dag vol geluid, emoties en rondrennende kindjes waren wij… helemaal op.

We kwamen moe thuis, maar voldaan, en besloten dat we morgen een rustdag nemen.

Het was een drukke, zware dag — maar één die opnieuw liet zien waarom we dit doen.

Zorg, liefde, gezondheid en kansen voor onze kinderen…

Dat blijft het allerbelangrijkste.

Dag 5: Een welverdiende rustdag

Vandaag genoten we van een dag die we écht nodig hadden: rust, stilte en opladen.

We waren toch vroeg uit de veren om aan de zee te gaan wandelen.

’s Morgens is het hier werkelijk een paradijs:

de rust, het zachte licht, de golven die langzaam wakker worden.

Je bent omringd door enkele Gambianen die trainen op het strand — push-ups, loopsessies, krachttraining — en spelende honden die vrolijk rondrennen.

Hier en daar een toerist die, net als wij, geniet van het ontwaken van de dag.

Het is een zicht dat je ziel rustig maakt, en waar ik intens van kan genieten.

Na onze ochtendwandeling volgde een uitgebreid ontbijt, en daarna doken we de dag in zoals het hoort op een rustdag:

zwemmen in de zee

zwemmen in het zwembad

een heerlijke cocktail

zon, warmte en ontspanning

Even niets moeten.

Gewoon genieten.

’s Avonds zijn we nog even langs de zee gepasseerd, lekker gegeten en genoten van een prachtige show in ons hotel.

Door deze dag waren onze batterijen weer opgeladen voor de volgende dagen, die opnieuw druk, intens en betekenisvol zullen zijn.

Dag 5 bracht precies wat we nodig hadden: rust voor het lichaam en ruimte voor het hart.

Dag 6 (deel 1): De allerkleinsten en hun knuffelberen

Dag 6 blijft voor mij elk jaar opnieuw de mooiste en meest hartverwarmende dag van onze reis.

De dag waarop we de kinderen mogen verwennen, knuffelen en liefde geven — en waarop we het pure geluk in hun ogen mogen zien.

Vandaag begonnen we bij de allerkleinsten van de school, de kindjes uit de daycare.

Zij zitten nog niet in een level, maar komen elke dag naar de school om te wennen, te spelen en stapje voor stapje klaar te worden voor de Nursery-klas.

Dankzij de grote knuffelberen-inzamelactie konden deze kleintjes vandaag twee knuffelberen per kindje krijgen.

En wat was dit een bijzonder moment…

Voor sommige kindjes was het zelfs de eerste keer dat ze blanke mensen zagen.

Ze waren een beetje verlegen en voorzichtig toen we hen hun knuffel gaven.

Maar na enkele seconden verschenen er kleine glimlachjes — heel zacht, heel puur — en begonnen ze voorzichtig hun beren vast te houden en te knuffelen.

Je zag hun oogjes vol verwondering,

vol “is dit écht voor mij?”,

vol warmte en tederheid.

Het was zo ontroerend om te zien hoe deze kleine hartjes reageerden.

Ik ben zeker dat ze ons de volgende keer zullen herkennen — en dat ze dan terug zullen stralen als we opnieuw met zoveel liefde komen.

Dit moment…

Zo eenvoudig, zo klein, maar zó bijzonder.

Dag 6 ( deel 2) Gelukswormpjes en cadeautjes – pure verwondering bij onze 250 kinderen

Vandaag was het moment aangebroken om iets heel bijzonders uit te delen: de gelukswormpjes.

Prachtige, kleurrijke, met de hand gemaakte werkjes uit België, zorgvuldig gehaakt door lieve mensen die met hun hart hebben meegewerkt aan dit project.

We vertelden de kinderen dat het krijgen van zo’n gelukswormpje betekent dat iemand hen heel veel geluk toewenst.

Ze hadden dit nog nooit eerder gezien — en dat was te merken.

De verwondering in hun ogen was onvergetelijk.

Ze keken één voor één vol bewondering naar de felle kleuren, de vrolijke gezichtjes, de vlinder-achtige vormen en de unieke details.

Geen twee waren hetzelfde, elk wormpje was een klein stukje liefde in de vorm van kleur en draad.

Samen met de gelukswormpjes kregen onze 250 kinderen ook nog sleutelhangers, Aldi-emoties, kettingen en kleine speelgoedjes, allemaal giften van warme mensen die onze school een warm hart toedragen.

De kinderen stonden te stralen met hun cadeautjes in de handen.

Zoveel kleine schatten bij elkaar — en elke glimlach was goud waard.

Dag 6 ( deel 3 ) Knuffelberen voor iedereen

Een enorme dankjewel voor alle ingezamelde knuffelberen

Enkele maanden geleden deden wij in Assenede en omgeving een oproep om knuffelberen in te zamelen voor de kinderen van onze Seidemann Nursery School in Gambia.

Die oproep werd een overweldigend succes.

Dankzij jullie konden wij aan elk van de 250 kinderen van onze school een prachtige knuffelbeer geven.

We willen iedereen die een knuffel schonk uit de grond van ons hart bedanken. Jullie hebben geen idee hoeveel waarde zo’n knuffel hier heeft.

Voor onze kinderen in Gambia betekent een beer veel meer dan een speelgoedje.

Het wordt hun vriendje.

Hun troost.

Hun veilige plekje om tegen aan te liggen.

Iets om mee te spelen, te knuffelen en zich aan vast te houden.

Iets wat zij anders niet zouden hebben.

Wanneer je hun gezichtjes ziet oplichten wanneer ze een beer vastnemen…

Dat geluk is onbeschrijfelijk en raakt je recht in het hart.

We hopen dat iedereen die een knuffel heeft geschonken, in onze foto’s en video’s zijn of haar knuffel zal herkennen — wetende dat hij nu een tweede leven heeft gekregen bij een kindje dat er zó blij mee is.

Ook volgend jaar hopen we opnieuw een knuffelactie te organiseren, in de hoop dat we weer even massaal steun mogen ontvangen.

Want één ding staat vast:

een knuffel is hier van onschatbare waarde.

Dankjewel om zoveel liefde te delen.

Dankjewel om deze kinderen zo gelukkig te maken.

Dankjewel om dit samen met ons mogelijk te maken.

Dag 6 ( deel 4 ) Tot volgend jaar lieve schatten

Het slotmoment van een onvergetelijk bezoek

Nadat alle cadeautjes waren uitgedeeld, verzamelden we nog één keer samen met de kinderen op de speelplaats.

We zongen, we speelden, we lachten — het was een moment van pure verbondenheid.

En toen was het tijd om naar huis te gaan.

De kinderen verlieten het schoolplein met brede glimlachen, hun armen vol cadeautjes en hun hartjes vol warmte.

Maar niet zonder ons eerst vele knuffels te geven.

Dat blijft altijd het allermooiste: die kleine armpjes die zich rond je heen slaan, zo oprecht, zo vol liefde.

Wij nemen al onze Seidemannkinderen mee in ons hart terug naar huis.

Ze geven ons de kracht en de energie om door te gaan.

Om te blijven bouwen aan hun toekomst.

Om elke dag opnieuw het beste van onszelf te geven.

Want deze kinderen verdienen een toekomst met kansen.

Een toekomst waarin zij, dankzij degelijk onderwijs, kunnen ontsnappen aan armoede en hun eigen weg kunnen vinden in het leven.

Voor hen zetten wij ons als VZW Safi elke dag in — met man en macht, met liefde en met een hart dat altijd een stukje in Gambia blijft.

Dag 7 – Bezoek aan de school en sponsorkinderen

Vandaag brachten we een dag door die voor ieder van ons anders ingevuld was, maar even waardevol.

Inge had opnieuw een heel belangrijke taak.

De kinderen die maandag niet aanwezig waren tijdens het medisch onderzoek, werden vandaag allemaal gecontroleerd.

Daarnaast kregen al onze 250 Seidemannkinderen een gezond appeltje.

Geen snoepjes meer na de tandartscontrole — we willen graag het goede voorbeeld geven en hen aanmoedigen om meer fruit te eten.

Er werden ook enkele sponsorkinderen thuisbezocht. Het is onmogelijk om iedereen te bezoeken, maar telkens kiezen we er een paar uit die we toch even persoonlijk willen zien.

Voor Ivo en mij mocht het deze middag iets rustiger zijn.

We genoten van een prachtig ritje met paard en kar langs de kustlijn.

De zee, de wind, de stilte… het deed deugd om even op adem te komen na zoveel intense dagen.

De boog kan niet altijd gespannen staan, en dit was een moment van rust.

Dag 7 – Teambuilding

Teambuilding met onze fantastische leerkrachten.

Zij vormen elke dag opnieuw het hart van onze Seidemann Nursery School.

Met hun liefde, geduld en onvermoeibare inzet maken zij elke dag het verschil voor onze kinderen.

En net daarom verdienen zij het om ook eens verwend te worden.

We trokken er samen op uit voor een heerlijke teambuilding:

eerst genoten we van een lekker buffet

daarna volgde een prachtige show

en we sloten af met een dansje tijdens een gezellige avond uit

Het was zalig om elkaar buiten de schoolomgeving te zien lachen, ontspannen en genieten.

Deze momenten versterken de band, brengen energie en geven waardering — iets wat onze leerkrachten zo hard verdienen.

Een avond vol warmte, verbondenheid en respect…

En een herinnering om te koesteren.

Ons Winkelproject: een droom van 10 jaar die nu werkelijkheid wordt

Tien jaar geleden droomden we ervan dat de Seidemannschool ooit op eigen kracht zou kunnen bestaan, ook als wij er op een dag niet meer zijn.

In ontwikkelingssamenwerking zeggen we vaak:

“Geef geen vis, maar leer iemand vissen.”

Dat principe ligt aan de basis van ons winkelproject.

Vandaag zien we hoe die droom écht vorm krijgt.

• Het restaurant draait op volle toeren.

• Het winkeltje is een vaste stop voor ouders uit de buurt.

• En tijdens deze reis hebben we shop 3 volledig afgewerkt: computers, printers, drukpers, kopieermachine, internet — alles staat klaar om binnenkort te openen.

Dit wordt een internet- en kopieercentrum voor de school én voor de hele wijk.

Kinderen en jongeren zullen er leren met de computer werken.

Mensen uit de buurt kunnen er online gaan, hun wifi opladen en zo hun blik op de wereld verruimen.

En voor de school betekent het iets heel belangrijks: stabiele inkomsten, zodat zij in de toekomst goede leraren kunnen blijven betalen en blijven groeien in kwaliteit.

We staan nog maar aan het begin, maar dit is een historische stap richting echte zelfredzaamheid.

Het winkelproject werd mogelijk gemaakt dankzij de steun van:

Provincie Oost-Vlaanderen, Gemeente Assenede en Stad Mechelen.

Samen hebben we iets gecreëerd dat écht toekomst heeft —

een project dat levens zal veranderen.

Zo trots op ons Team

Einde van onze prachtige reis — met een hart vol dankbaarheid

Onze reis zit erop… en wat kijken we met een ongelooflijk warm gevoel terug op alles wat we hier mochten doen.

In onze valiezen — letterlijk meer dan honderd kilo — nemen we geen kleren mee naar huis, maar fairtradematerialen die met zoveel liefde door lokale kunstenaars gemaakt zijn.

Onze eigen kleren lieten we achter in Gambia, omdat elke extra centimeter ruimte nodig was om al die unieke stukken mee te brengen naar België.

Met de feestdagen in zicht willen we dan ook opnieuw een warme oproep doen.

Wie op zoek is naar een origineel eindejaarscadeau — eentje met betekenis, eentje dat écht een verschil maakt — is hartelijk welkom om iets uit onze collectie aan te kopen.

Onze reis was intens, maar gevuld met liefde.

De dankbaarheid die we hier elke dag voelen, is moeilijk in woorden te vatten.

Maar het bevestigt telkens opnieuw waarom we dit doen:

Het verschil dat we hier samen maken — jullie, wij, het team in België, het team in Gambia en iedereen die ons een warm hart toedraagt — is écht zichtbaar.

Dankzij jullie steun kunnen kinderen groeien, leren, dromen… en vooral: een toekomst opbouwen in hun eigen land.

Dat is waar wij voor werken.

Dat is waar al onze energie naartoe gaat.

En het loont.

We hopen dat jullie genoten hebben van onze reisposts, van de beelden, de verhalen en de kleine inkijkjes in het leven hier.

Laat gerust iets weten: vonden jullie het fijn om mee te volgen?

Jullie reacties betekenen voor ons zoveel.

Wie onze werking wil steunen, kan dat op twee manieren:

• door een fairtradecadeautje te kopen bij ons

• of door een gift te doen die fiscaal aftrekbaar is

Hoe dan ook: bedankt